0300

⬢⬢⬢

ตอนที่ 300 หานที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น!

เพล้ง!

มือขาวผ่องของซูเยว่หานเพิ่งจะวางตะกร้าสานใบเล็กใส่ขนมลงบนโต๊ะ ทว่ากลับรู้สึกว่าทั่วทั้งร่างถูกผลักอย่างกะทันหัน ร่างกายอันร้อนผ่าวร่างหนึ่งกดทับลงมาบนตัวนาง

ซูเยว่หานยังคงมึนงงอยู่ ก็สัมผัสได้เพียงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ส่งผ่านมาตรงลำคอ ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะเชิดลำคอขาวผ่องขึ้น

ส่วนเซียวจวินในยามนี้กำลังโถมทับอยู่บนร่างอรชรของนาง สองมือกดไหล่เนียนทั้งสองข้างของนางไว้ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ลงบนซอกคอนางอย่างละโมบ

“อืม……”

ซูเยว่หานเงยหน้ามองเพดาน ขนตางอนยาวแสนสวยบนดวงตางามสั่นระริกไม่หยุด ส่งเสียงครางอู้อี้ออกมาโดยไม่รู้ตัว