0288

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288 ซูเยว่หานผู้สิ้นหวัง!

"ซี๊ด~......"

หวังเฉินที่เพิ่งตื่นนอนก็ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความเจ็บปวด จากขากรรไกรล่างที่เมื่อยล้าระบมแทบหลุดออกจากกัน

หวังเฉินมองตัวการสำคัญในอ้อมอกที่เกือบทำให้ขากรรไกรของเขาหลุด จึงรีบโคจรพลังวิญญาณเพื่อฟื้นฟูอาการเมื่อยล้าจนยากจะทนทานนั้น

แค่กๆ... แต่ว่าอย่าเพิ่งคิดมากไป ขากรรไกรล่างของหวังเฉินก็แค่บังเอิญไปชนเข้ากับร่างของเจียงหลิงเซียนเท่านั้นเอง ถึงได้เกือบจะหลุดออกมา

และครั้งนี้เจียงหลิงเซียนเองก็ดูเหมือนจะหลับไม่ลึก เมื่อสัมผัสได้ว่าสามีที่ตนกอดแน่นอยู่นั้นตื่นแล้ว นางจึงลืมดวงตางดงามขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ

ทุกครั้งที่เจียงหลิงเซียนเพิ่งตื่นมักจะดูเหม่อลอยอยู่บ้าง นางนอนหนุนหมอนอยู่พลางยกหลังมือขึ้นมาขยี้ดวงตางามเบาๆ ด้วยท่าทางงัวเงีย

"สามี......"

"อยู่ตรงนี้"