เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 เซียนเซียนน้อยผู้น้อยใจที่ในใจรู้กระจ่างแต่ไม่เปิดโปงคำลวง!
“อือ~......”
เจียงหลิงเซียนที่นอนอยู่ในผ้าห่มบนเตียงโดยมีหวังเฉินกอดไว้ถูกแรงสั่นสะเทือนรบกวนจนส่งเสียงครางแผ่วเบาอย่างสะลึมสะลือ
“ภรรยาเซียนเซียนเด็กดี~... ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร สามีกอดๆ นอนต่อนะคนดี......?”
หวังเฉินหลุบตาลงมองดวงหน้างามล้ำที่แนบชิดอยู่กับแผงอกของเขา ขนตางอนงามของนางสั่นไหวเล็กน้อย จึงรีบเอ่ยปลอบโยนทันที
ถึงขั้นที่ว่าเพื่อช่วยให้เจียงหลิงเซียนสบายใจขึ้น หวังเฉินจึงใช้แขนขวาโอบเอวของนางไว้ ส่วนมือซ้ายก็ตบหลังนางเบาๆ
สติที่จวนจะตื่นของเจียงหลิงเซียน เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นคุ้นเคยและสุรเสียงอันอ่อนโยนตรงหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะจมดิ่งลงไปอีกครา
ทว่าเจียงหลิงเซียนที่กึ่งหลับกึ่งตื่นคล้ายจะรู้สึกว่าท่านอนกอดนี้ไม่ค่อยสบายตัว สองมือจึงดึงชายเสื้อขาวของหวังเฉินไว้เบาๆ