0159

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 เซียนเซียนร่ำไห้ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกน้อยใจ

“กรอบแกรบ...กรอบแกรบ...”

เจียงหลิงเซียนเม้มริมฝีปากล่างอย่างน้อยใจ น้ำตาไหลอาบใบหน้างดงามที่แดงก่ำ จมูกโด่งสูดลมหายใจสองครั้ง พักอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเจียงหลิงเซียนมองหวังเฉินที่หลับตาสนิท ใช้หลังมือขาวผ่องเช็ดน้ำตาที่หางตาอย่างน้อยใจ

เมื่อเห็นสภาพวุ่นวายบนเตียง เจียงหลิงเซียนยื่นแขนเรียวบางทั้งสองข้างดันอกหวังเฉิน กำลังจะลุกขึ้นยืนอย่างอ่อนแรง

หวังเฉินรับรู้ถึงการขยับลุกของนาง ได้แต่คลายแขนที่โอบเอวนางออกตามการเคลื่อนไหวของนางอย่างช้า ๆ

แต่ในการรับรู้ของหวังเฉิน ร่างกายอ่อนนุ่มของเจียงหลิงเซียนเพิ่งลุกขึ้นได้ครึ่งหนึ่ง ชั่วขณะถัดมากลับล้มกลับมาทางเขาอีกครั้ง

หวังเฉิน: ???