0157

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 ข้าอยากฟังเจ้า...เรียกข้าสักครั้งว่าสามี...

“มี...เรื่องอะไรหรือ?”

เจียงหลิงเซียนนั่งลงบนเตียงแล้วยื่นมือออกถอดรองเท้าอย่างเบามือ เท้าขาวผ่องเปลือยเปล่าอยู่กลางอากาศ นางขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเอ่ยถามอย่างสงสัย

หวังเฉินนอนอยู่บนเตียงมองแผ่นหลังงดงามของนาง อดใจไว้ไม่อยู่จึงค่อย ๆ ยื่นมือทั้งสองลอดผ่านเอวของนาง โอบกอดร่างอรชรไว้

“หืม?”

“หืม!”

เสียงสงสัยที่เจียงหลิงเซียนขมวดคิ้วเอ่ยยังไม่ทันขาดคำ ในชั่วขณะถัดมานางก็รู้สึกร่างกายถูกโอบขึ้นไปบนเตียง อดร้อง “หืม” ออกมาอีกครั้งไม่ได้

เมื่อสัมผัสได้ถึงแขนทั้งสองข้างที่กอดรัดร่างกายนางไว้อย่างมีแรง เจียงหลิงเซียนก็อึดอัดจนเผลอสะบัดร่างอรชรหมายจะดิ้นขัดขืน

“จุ๊~... อย่าขยับ ข้าถามอะไรหน่อย”