0151

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 เซียนเซียน : ข้างนอกไม่ได้ยิน... เฉิน : โอ้~?

ไม่เป็นไร...หรอก......

เจียงหลิงเซียนสัมผัสถึงความชาเย็นที่กลางใจ ค่อย ๆ ก้มหน้าสวยที่แดงก่ำด้วยความเขินอายเดินไปหาหวังเฉิน พลางปลอบใจตัวเองไม่หยุด

“เซียนเซียน... เสื้อผ้าตัวนั้นข้าเคยดึงไว้ เจ้าคงไม่โง่จนยังใส่ตัวเดิมที่เพิ่งถอดออกมาหรอกนะ?”

หวังเฉินมองเจียงหลิงเซียนที่เขินอายไม่กล้าสบตาเขา อดไม่ได้ที่จะเอียงศีรษะก้มตัวลงไปสบตาและเอ่ยขึ้น

หวังเฉินคิดว่าในเมื่อเขาสัมผัสเสื้อผ้าตัวนั้นแล้ว อย่างน้อยก็ต้องซักและอบให้แห้งก่อนใส่กลับสิ?

แต่เจียงหลิงเซียนออกมาจากห้องอาบน้ำเร็วเกินไป แค่สิบกว่าวินาที เร็วราวกับเทวดา

“ไม่... ไม่ได้ใส่......”