เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 เพิ่งไล่ไปได้สองคน ผลปรากฏว่าฉู่เหยาคนนี้ก็ดันมาอีกคนแล้ว......
“ยิ่งไปกว่านั้นพวกเรายังช่วยพวกท่านคุมเชิงได้ด้วยนะ ตบะของข้าอยู่ระดับราชันวิญญาณขั้นแปด ส่วนพี่สาวข้ามีตบะถึงระดับราชันวิญญาณขั้นเก้าเชียวนะ!”
“พวกท่านลองคิดดูสิ พาลูกน้องระดับขอบเขตราชันวิญญาณชั้นยอดสองคนออกไป ยืนขนาบข้างตำแหน่งประธานของพวกท่าน มันจะดูมีหน้ามีตามากขนาดไหน?”
หลีซูซูนั้นช่ำชองเรื่องการปั่นหัวคน พูดจาเสียจนฟังดูเลิศเลอเพ้อฝัน ราวกับทำให้คนอดไม่ได้ที่จะจินตนาการภาพตามไปด้วย
ทว่าหวังเฉินกลับไม่หลงกลมุกนี้ สายตาของเขาค่อยๆ เผยแววเฉียบคมและเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาทีละน้อย
“สภาพอย่างพวกเจ้าสองคนเนี่ยนะ ส่วนสูงไม่ถึงเมตรเจ็ดสิบ แถมยังจอแบนทั้งคู่อีก หากใครมาเห็นเข้า คงนึกว่าพวกเราทารุณกรรมเด็กกันพอดี!”
หวังเฉินขมวดคิ้ว ฝ่ามือใต้โต๊ะยังคงสอดประสานสิบนิ้วแนบแน่นกับเจียงหลิงเซียน พลางเอ่ยกับสองพี่น้องที่นั่งฝั่งตรงข้ามโต๊ะ