0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 งั้น... ขอบคุณนะสามี......

สำนักเซียนไท่ซวีงั้นรึ!?

เหล่าผู้บำเพ็ญได้ยินสี่คำนี้ ในใจพลันสะดุดวูบ ความขุ่นเคืองสายสุดท้ายที่เลือนรางมีอยู่เบาบางในใจสลายหายไปในพริบตา

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อมองดูแก่นอสูรสามร้อยกว่าเม็ดที่ลอยมา ค่อยๆ ลอยเข้าไปอยู่ในมือคนละหนึ่งเม็ด ภายในใจพวกเขากระทั่งเกิดความซาบซึ้งใจขึ้นมาอย่างประหลาด

สมแล้วที่เป็นศิษย์ของสำนักเซียนไท่ซวี ไม่เหมือนพวกสำนักเล็กๆ โง่เง่าพวกนั้น ที่ไม่เห็นพวกตนซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญอิสระอยู่ในสายตาเลยสักนิด!

“ข้าขออธิบายสักหน่อย! สัตว์อสูรพวกนั้นข้าเป็นคนฆ่าจริงๆ พวกเจ้าสามารถไปตรวจดูด้วยตนเองได้ว่าภายในร่างพวกมันมีพลังวิญญาณสายนี้หรือไม่”

สุดท้ายหวังเฉินครุ่นคิดดูแล้วก็ยังคงอธิบายสักประโยค ที่ฝ่ามือปะทุเพลิงโกลาหลขึ้นมากลุ่มหนึ่ง

ตูม!

เปรี้ยง!!