0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 หลิงเซียนคนทึ่มน้อย!

“ขะ...ข้าก็...ม่ายรู้เหมือนกัน……”

เจียงหลิงเซียนประสานสิบนิ้วกุมมือหวังเฉินเอาไว้แน่น พลางทอดมองแผ่นหลังอันเปล่าเปลี่ยวเดียวดายของหานจุนที่ลับหายไปในแดนไกล และส่งเสียงตอบกลับอย่างแผ่วเบา

“เซียนเซียนน้อย เมื่อครู่ยังไม่อยากจับมือแท้ ๆ ตอนนี้กระทั่งหานจุนมาแล้ว เจ้ายังไม่ยอมปล่อยมืออีกหรือ?”

หวังเฉินได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้ซักไซ้อีก ทว่ากลับยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เจียงหลิงเซียน บนใบหน้าอันหล่อเหลาที่เจือไปด้วยความไม่จริงจังเล็กน้อยผุดรอยยิ้มแผ่วเบา

เจียงหลิงเซียนได้ยินเช่นนั้นเพียงเบือนดวงหน้างามไปเล็กน้อย แรกเริ่มดวงตากลมโตคู่สวยดูจะหลบสายตาอยู่บ้าง ทว่าสุดท้ายก็สบตากับหวังเฉินอีกครั้ง

“ศิษย์รัก... เจ้าสัญญากับข้าสิ... ว่าจะไม่ไปหาพวกผู้หญิงไม่ดีข้างนอกเหล่านั้นเป็นอันขาด ตกลงไหม...?”