0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 เสี่ยวเอ้อร์ของโรงเตี๊ยมเป็นคนเช็ดให้ต่างหาก!

หนึ่งวันให้หลัง...

ทวีปแปดแดนรกร้าง แดนทะเลทรายโม่ฮวง

ณ เมืองโบราณไร้นามแห่งหนึ่ง ท่ามกลางฝูงชนผู้บำเพ็ญที่เดินกันขวักไขว่บนท้องถนน ภาพได้เลื่อนมายังโรงเตี๊ยมเก่าแก่แห่งหนึ่ง

แม้โรงเตี๊ยมจะดูเก่าแก่ ทว่าเครื่องเรือนและการจัดวางรวมถึงค่ายกลเซียนและสิ่งต่างๆ กลับครบครันพร้อมสรรพ กระทั่งยังดีกว่าโรงเตี๊ยมส่วนใหญ่เสียอีก

หวังเฉินนอนอยู่บนเตียงในห้องชั้นหนึ่งของโรงเตี๊ยม สติที่เคยพร่ามัวดั่งความโกลาหลเริ่มค่อยๆ หวนคืนสู่ร่าง สติสัมปชัญญะค่อยๆ แจ่มชัดขึ้น

พร้อมกับที่เปลือกตาของหวังเฉินสั่นไหวเล็กน้อย เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา เพียงแต่ตาขาวของเขานั้นกลับแดงก่ำไปหมด

เห็นได้ชัดว่าดวงตาของหวังเฉินได้รับบาดเจ็บ ส่งผลให้ชั่วขณะที่เขาลืมตามองเพดานนั้น สายตาจึงยังคงพร่ามัวเลือนราง