กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 242 ขอให้มีวันนี้ในทุกปี
“ดีเลย!” หม่านหม่านรู้สึกตัวเป็นคนแรก เขากระโดดลงจากชิงช้าแล้ววิ่งไปหาเวินอันทันที “น้าครับ พวกเราไปเล่นที่บ้านน้ากัน!”
เวินอันยิ้มพลางลูบศีรษะของเขา แล้วหันไปมองหยวนหยวน
หยวนหยวนหันกลับไปมองในเรือน เตรียมจะเรียกพ่อแม่ให้ไปด้วยกัน “แม่...”
คำพูดยังไม่ทันหลุดจากปาก เวินอันก็ยื่นมือออกไป ปิดปากเขาเบา ๆ
“วันนี้ไม่พาพวกเขาไปด้วย” เวินอันกดเสียงต่ำ ขยิบตาให้เขา “ไปเล่นกับน้ากับน้าสะใภ้แค่สองคน ดีไหม”
หยวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เข้าใจอะไรบางอย่างได้ทันที
เขาพยักหน้า เวินอันจึงปล่อยมือ
“ได้” หยวนหยวนพูด “แต่ผมต้องบอกแม่ก่อน แล้วพวกเราก็ต้องเอาเสื้อผ้าไปด้วย คืนนี้นอนค้างบ้านน้าได้ไหม”