กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 235 ย้ายเข้าบ้านใหม่
น้ายืนมองอยู่ข้าง ๆ พลางยิ้มตาหยี “เป็นยังไงบ้าง เหล่าจางคนนี้พึ่งพาได้ใช่ไหมล่ะ”
เวินหนิงยิ้มแล้วพยักหน้า “พึ่งพาได้จริง ๆ ขอบคุณนะคะน้า”
“ขอบคอกขอบใจอะไรกัน” น้าโบกมือปฏิเสธ “คนกันเองไม่ต้องเกรงใจหรอก”
เขามองดูท้องฟ้าแล้วเตรียมตัวจะกลับเช่นกัน
ก่อนจากไป เขายังคงกำชับอีกสองสามประโยค “มีเรื่องอะไรก็ไปหาน้าได้นะ กระดูกแก่อย่างน้ายังใช้งานได้อีกหลายปี”
“รับทราบค่ะน้า”
ค่ำวันต่อมา เวินอันมีเรียนภาคค่ำ จึงไม่ได้อยู่บ้าน
เวินหนิงกับเย่โม่กินข้าวเย็นเสร็จที่บ้าน รออยู่ไม่นาน ก็เห็นเงาร่างคนสองคนเดินเข้ามา
คนหนึ่งคือเหล่าจาง ส่วนอีกคนเป็นชายหนุ่ม ดูอายุราว ๆ ยี่สิบต้น ๆ รูปร่างผอมคล้ำ แต่แววตาสว่างสดใสมาก