เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 212 พวกเราจะรอเธอกลับมาที่เมืองหนานเฉิง
“แล้วพวกเรายังช่วยอะไรได้อีกบ้าง” หยวนหยวนเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นถาม
“พวกหนูช่วยแม่จัดชามกับตะเกียบดีไหม” เวินหนิงชี้ไปที่ชามในตู้ “ต้องระวังด้วยนะ อย่าทำตกแตกเชียว”
“ได้เลย!” เด็กทั้งสองคนได้รับภารกิจใหม่ ก็รีบไปหยิบชามกับตะเกียบด้วยความตื่นเต้นทันที
พวกเขาเขย่งปลายเท้า ยกชามและจานออกมาอย่างระมัดระวัง ประคองกันคนละสองใบ เดินช้า ๆ ไปยังโถงกลางเรือน แล้ววางลงบนโต๊ะ
หม่านหม่านเกือบจะสะดุดล้ม ทว่าชามในมือกลับยังทรงตัวอยู่ได้อย่างมั่นคง เขาถอนหายใจโล่งอก ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความยินดีราวกับรอดพ้นเคราะห์ภัยมาได้
ชั่วครู่เดียว อาหารการกินก็ถูกจัดวางจนเต็มโต๊ะ
“กับข้าวเยอะขนาดนี้ วันนี้รบกวนพวกเธอจริง ๆ เลย” บิดาตระกูลหลินประหลาดใจเล็กน้อย