กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 210 คนในคอกวัวคนนั้น
พวกเขาใกล้จะได้กลับเข้าเมืองแล้ว บุญคุณในช่วงเวลานี้มีมากมายอยู่แล้ว ต่อให้เพิ่มขึ้นอีกนิดก็ไม่กลัว วันข้างหน้าย่อมมีโอกาสตอบแทน
เวินหนิงคิดดูแล้วจึงถามขึ้นอีกประโยค “คนห้องข้าง ๆ...” เธอชี้ไปยังห้องข้าง ๆ ห้องนั้น
บิดาตระกูลหลินเข้าใจความหมายของเธอ “เหล่าหวังกับภรรยาเป็นเพื่อนร่วมงานของพวกเรา นิสัยก็ดีมาก หลายปีมานี้พวกเราคอยดูแลซึ่งกันและกัน ก็นับว่าร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา”
“งั้นฉันไปชวนพวกเขามากินข้าวง่าย ๆ ด้วยกันตอนเย็นนี้ด้วย ท่านคิดว่าดีไหมคะ”
“ได้สิ แล้วแต่พวกเธอจะจัดการเถอะ”
“งั้นฉันขอตัวก่อน ไม่รบกวนเวลาพวกท่านอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว” เวินหนิงยิ้มพลางถอยออกจากห้อง
เธอเดินไปหยุดตรงหน้าบ้านดินอัดที่เตี้ยแคบเหมือนกันอีกหลังซึ่งอยู่ติดกัน แล้วเคาะประตู