ตอนที่ 206 ต้นกล้าอ่อนในฤดูใบไม้ผลิ

ตอนที่ 206 ต้นกล้าอ่อนในฤดูใบไม้ผลิ

หลินเสี่ยวเหมยกัดน่องไก่เข้าไปหนึ่งคำ หนังด้านนอกกรอบเกรียม เนื้อข้างในนุ่มฉ่ำ รสชาติเครื่องปรุงก็พอเหมาะพอดี ไม่เค็มเกินไป ทั้งกลิ่นเครื่องเทศยังช่วยชูรสได้อย่างยอดเยี่ยม เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าไก่จะสามารถทำออกมาได้หลากหลายรูปแบบถึงเพียงนี้

“ถ้าเอาไปขายที่ภัตตาคารของรัฐ นี่ต้องเป็นอย่างแรกที่ขายหมดเกลี้ยงแน่” เธอเอ่ยชมจากใจจริง

เวินหนิงยิ้ม “ชอบก็กินเยอะ ๆ ยังมีอีกนะ” วันนี้เดิมทีก็ตั้งใจจะรั้งเธอไว้กินข้าวเย็นอยู่แล้ว เวินหนิงจึงหยิบไก่ตัวใหญ่ที่สุดออกมาเป็นพิเศษ

หยวนหยวนกับหม่านหม่านกินจนปากมันแผล็บไปหมดแล้ว บนใบหน้าน้อย ๆ เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

หม่านหม่านยังเลียนแบบท่าทางของผู้ใหญ่ ยกนิ้วโป้งขึ้นมา “พ่อ เยี่ยม!”