กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 202 ฉันรอคุณ
ช่วงวันลาพักของเวินอัน ทุกวันล้วนผ่านไปอย่างมีคุณค่า
ทุกวันหลังเที่ยง รอจนหยวนหยวนและหม่านหม่านหลับไปแล้ว เขาก็จะย่องเบา ๆ ออกจากบ้าน เพื่อไปพบกับหลินเสี่ยวเหมย
ในมือมักจะถือถุงผ้าไว้ใบหนึ่ง อาจเป็นขนมปังกรอบอบใหม่สองสามชิ้น เนื้อแกะตุ๋นจนเปื่อยชามหนึ่ง หรือไม่ก็ซาลาเปาร้อน ๆ ที่ยังกรุ่นไออีกสองสามลูก
เวินอันรับรู้ถึงความใส่ใจของน้องสาว ทุกครั้งที่รับมา ในใจจึงอบอุ่นยิ่งนัก
“ยืมดอกไม้ไปถวายพระ” เวินหนิงมักจะยิ้มแล้วเอ่ยแซวเขาเช่นนี้ “แต่ถ้าพระชอบ ยืมดอกไม้คราวนี้ก็ถือว่าคุ้มค่า”
เมื่อไปถึงที่ของหลินเสี่ยวเหมย เวินอันก็ไม่เคยนั่งเฉย ๆ ทำตัวเป็นนายท่าน