กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 196 ลุงกับป้าจะมองเห็นเอง
“ไม่รู้ว่าทางพี่จะราบรื่นไหม” เวินหนิงพูดพลางคีบกับข้าวให้พวกเด็ก ๆ
“ราบรื่นสิ” เย่โม่คีบเนื้อให้เธอชิ้นหนึ่ง “พี่จริงใจขนาดนั้น ลุงกับป้าจะมองเห็นเอง”
เวินอันถือตะกร้า ก้าวเท้าอย่างเร่งรีบแต่พยายามลงน้ำหนักให้เบาที่สุด
ในหมู่บ้านเงียบสงบมาก ข้างนอกหนาวเหน็บ ไม่มีใครเดินเพ่นพ่านอยู่ด้านนอก ทุกคนต่างอยู่กันในบ้าน ดื่มด่ำกับความสุขของการได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันในครอบครัว
เขามาถึงลานบ้านหลังเล็กที่หลินเสี่ยวเหมยพักอยู่ก่อน
ประตูรั้วแง้มไว้ เผยให้เห็นแสงสลัวของตะเกียงน้ำมันก๊าดจากในบ้าน
เวินอันเคาะประตูเบา ๆ ด้านในก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาทันที เห็นได้ชัดว่าหลินเสี่ยวเหมยรอเขาอยู่ตลอด
ประตูเปิดออก หลินเสี่ยวเหมยปรากฏตัวขึ้นตรงทางเข้า