กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 187 ไม่อยากติดค้างน้ำใจใคร
หลินเสี่ยวเหมยกลับไม่ขยับ เธอถูกมือที่หนาวจนแดงก่ำ น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย “เย่...เย่โม่ เวินหนิงอยู่บ้านไหม ฉัน...ฉันมีเรื่องอยากหาเธอหน่อย”
“อยู่ กำลังห่อเกี๊ยวน่ะ” เย่โม่เอี้ยวตัวเปิดทางให้เธอเข้าประตู “เข้าบ้านมาคุยเถอะ ข้างนอกมันหนาว”
หลินเสี่ยวเหมยจึงค่อยก้าวเข้าลานบ้าน
เธอเดินอย่างรีบร้อน ย่ำเท้าสูง ๆ ต่ำ ๆ เกือบจะลื่นล้มอยู่หลายหน เย่โม่ทำได้เพียงเตือนอยู่ข้าง ๆ “ระวังหน่อย หิมะเพิ่งหยุดตกทางมันลื่น”
พอเดินมาถึงหน้าประตูบ้าน เย่โม่ก็ก้าวเข้าไปก่อนหนึ่งก้าว “หนิงหนิง เป็นเยาวชนปัญญาชนหลิน ดูเหมือนจะเจอเรื่องอะไรมา เธอไปดูหน่อยสิ”
เวินหนิงได้ยินคำนี้ ก็วางตะเกียบในมือลงทันที