ตอนที่ 184 กลางวันแสก ๆ

ตอนที่ 184 กลางวันแสก ๆ

พักผ่อนจนพอแล้ว เวินหนิงจึงเสนอให้เดินกลับ

ขากลับพวกเด็ก ๆ เดินไม่ไหวแล้ว เวินอันกับเย่โม่จึงอุ้มคนละคน

เด็กน้อยทั้งสองกอดกระต่ายน้อยไว้ ไม่นานก็ผล็อยหลับไป ช่วงเช้าเล่นกันคึกคักเกินไป ตอนนี้ความง่วงจึงเริ่มเล่นงาน

ตอนกลับถึงบ้าน พระอาทิตย์ก็เริ่มคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตกแล้ว

เวินอันอุ้มพวกเด็ก ๆ ที่หลับปุ๋ยเข้าบ้าน เวินหนิงเริ่มเตรียมอาหารเย็น

เย่โม่ไปจัดการที่อยู่ให้กระต่ายน้อย เขาใช้แผ่นไม้เก่าทำเป็นกรงแบบง่าย ๆ ปูด้วยหญ้าแห้ง แล้ววางไว้ตรงมุมลานบ้าน ตอนนี้ยังไม่หนาวเท่าไหร่ ผ่านไปอีกสักพักค่อยย้ายเข้าไปในบ้าน