กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 171 ไม่ว่าจะจากลากี่ครั้ง เธอก็ไม่เคยชินเสียที
“พี่ ลองชิมดู เพิ่งเก็บมาสด ๆ หวานมากจริง ๆ” เวินหนิงวางจานลงบนโต๊ะตัวเล็ก
ทั้งสามคนนั่งกินแตงโม พูดคุยเรื่องสัพเพเหระ ดื่มด่ำกับความเงียบสงบในค่ำคืนฤดูร้อน
“ดึกแล้ว ควรพักผ่อนได้แล้ว” เวินหนิงหาวออกมา “พี่ รีบไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องกลับไปอีกแล้ว”
“ได้ พวกเธอก็รีบนอนเถอะ” เวินอันลุกขึ้นยืน ขยับหัวไหล่ที่ตึงแข็งเล็กน้อยไปมา
ทั้งสามคนต่างแยกย้ายกลับห้อง เวินหนิงกับเย่โม่สบตากัน แววตาของอีกฝ่ายสื่อความหมายตรงกัน พลอยปิดประตูแล้วเข้าไปในมิติทันที