เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 151 “ได้ ตามใจเธอทุกอย่าง”
เย่โม่เองก็อุ้มหยวนหยวนที่ในที่สุดก็เริ่มส่งเสียงอ้อแอ้บอกว่าเหนื่อยแล้วขึ้นมา
สองพ่อลูกหันหน้าเข้าหากัน ดวงตาดำขลับเป็นประกายที่คล้ายคลึงกันสบประสาน หยวนหยวนยื่นมือไปคว้าหน้าพ่อ เย่โม่ก็ไม่หลบ ปล่อยให้มือน้อย ๆ ของเขาแปะลงบนแก้มตนเอง ในแววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน
เมื่อมองภาพนี้ เวินหนิงก็เกิดความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะหยุดช่วงเวลานี้ไว้ทันที
“ฉันไปเอากล้องถ่ายรูปก่อนนะ ฉันอยากถ่ายรูปแรกของครอบครัวสี่คนของเรา”
เธอวางหม่านหม่านลงในอ้อมอกของเย่โม่ วิ่งขึ้นชั้นบนอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ถือกริ่งกล้องถ่ายรูปกลับลงมา
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ในห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยเสียงชัตเตอร์ “แชะ ๆ” และเสียงชี้นำอันอ่อนโยนของเวินหนิง
“เย่โม่ มองตรงนี้ อุ้มหยวนหยวนไว้ ใช่แล้ว!”