กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 149 “ที่รัก……”
ในค่ำคืนนี้ การไหลผ่านของกาลเวลากลับกลายเป็นพร่าเลือน
ภายในห้องมีเพียงเสียงหายใจและการเต้นของหัวใจของกันและกันที่ค่อย ๆ ถี่กระชั้นขึ้น ความอ่อนโยนและความดุดันของเย่โม่สลับสับเปลี่ยนกันไป
เขาโน้มตัวลงข้างหูเธอ เอ่ยเรียกชื่อเธอเสียงแผ่ว บางคราวแทรกด้วยคำบอกรักอันเร่าร้อนและคำล่อลวงหว่านล้อม
ยามที่ระลอกคลื่นอันดุเดือดสงบลงช้า ๆ หน้าผากชุ่มเหงื่อของเขาแนบชิดกับหน้าผากเธอ กลิ่นอายลมหายใจยังไม่คงที่ ทว่ากลับใช้ดวงตาคู่นั้นที่มีเพียงเธอจับจ้องมองมา น้ำเสียงแหบพร่า “อีกรอบนะ ดีไหม หนิงหนิง……”