ตอนที่ 138 นิสัยของสัตว์เลี้ยงก็คือนิสัยของลูกในอนาคต

ตอนที่ 138 นิสัยของสัตว์เลี้ยงก็คือนิสัยของลูกในอนาคต

“มาแล้ว ๆ เดี๋ยวเดียวก็เสร็จแล้ว” เย่โม่เอ่ยปลอบพลางมือไม้เป็นระวิงกับการลองอุณหภูมิน้ำ ตักนมผง และเขย่าขวดนม

เวินหนิงเองก็ถูกปลุกให้ตื่นเช่นกัน

เธอสะลึมสะลือลืมตาขึ้นมา เห็นเย่โม่อุ้มหม่านหม่านพลางเอ่ยปลอบ ส่วนหยวนหยวนส่งเสียงอ้อแอ้อยู่ข้าง ๆ จึงรีบลุกขึ้นนั่ง

“ส่งมาให้ฉันเถอะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังงัวเงีย

เย่โม่ส่งหม่านหม่านให้เธอ แล้วหันไปอุ้มหยวนหยวน

หม่านหม่านพอมาอยู่ในอ้อมอกของเวินหนิง เสียงร้องไห้ก็เบาลงบ้าง ทว่ายังคงสะอึกสะอื้น ดูน่าสงสารเป็นที่สุด

เวินหนิงรับขวดนมมา แล้วสอดจุกนมเข้าปากเขา

เด็กน้อยเริ่มดูดอย่างแรงทันที กลืนลงคอคำโต ๆ ท่าทางกระตือรือร้นเช่นนั้นเหมือนกับหิวโซมาเนิ่นนาน