กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 125 แต่อาเล็กบอกว่า...
เวินหนิงยื่นมือไปลูบศีรษะเยี่ยหมิง “พวกเราก็ไปกันเถอะ”
เยี่ยหมิงพยักหน้า รีบเดินนำหน้าเวินหนิง สองปีมานี้เย่โม่ไปกินข้าวที่บ้านลุงใหญ่บ่อยขึ้น ทุกครั้งล้วนไปพร้อมกับเวินหนิง ดังนั้นเยี่ยหมิงจึงนับว่าคุ้นเคยกับเธอเป็นอย่างดี
ยามที่อาสะใภ้เล็กมา มักจะพูดจากับพวกเด็ก ๆ อย่างอ่อนโยนเสมอ ทั้งยังนำขนมขบเคี้ยวแสนอร่อยที่พวกเขาไม่เคยได้กินมาก่อนติดไม้ติดมือมาให้อีกด้วย
เมื่อนึกถึงตอนเช้าที่อาเล็กแอบมาหาเขา แล้วบอกกับเขาว่าในท้องของอาสะใภ้เล็กมีเด็กตัวน้อยแล้ว และเขากำลังจะได้เป็นพี่ชายอีกครั้ง ความรู้สึกรับผิดชอบก็ผุดขึ้นมาในใจทันที