เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 110 ไปเยี่ยมบ้านลุงใหญ่
เย่โม่ฟังน้ำเสียงแหบพร่าของเธอ แววตาก็พลันมืดลง ภาพอันแสนวาบหวามบางฉากเมื่อคืนแล่นผ่านเข้ามาในหัวอย่างไม่อาจควบคุม
ตอนแรกเสียงของเธอทั้งออดอ้อนทั้งอ่อนหวาน ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นแหบพร่า...
กระแสความร้อนสายหนึ่งพุ่งปราดไปยังท้องน้อยอย่างรุนแรง
เวินหนิงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในแววตาและร่างกายที่เกร็งขึ้นฉับพลันของเขาอย่างฉับไว สัญญาณเตือนภัยในใจดังระงมขึ้นทันที เธอห่อผ้าห่มแล้วหดตัวถอยเข้าไปด้านใน รีบเอ่ยเตือนละล่ำละลัก “วันนี้ตกลงกันไว้แล้วนะว่าตอนเที่ยงจะไปกินข้าวที่บ้านลุงใหญ่ ถ้ายังไม่ลุกขึ้นมาเตรียมตัว เดี๋ยวจะไม่ทันการ”
เมื่อคืนไม่รู้ว่าเคี่ยวกรำกันจนถึงเวลาไหน ช่วงท้ายเหมือนเธอจะได้ยินเสียงไก่ขันด้วยซ้ำ เวลานี้ปวดเมื่อยไปทั้งตัว ไม่อาจทนรับศึกอีกรอบได้จริง ๆ