กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 548 ไร้ร่องรอย
ตอนนี้ทุกคนพยุงเฉินต้าหมิงไปพักด้านใน เขาขยับร่างกายเล็กน้อยแล้วรู้สึกว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก
คนอื่น ๆ ในถ้ำแทบไม่มีใครเป็นอะไร มีเพียงเฉินต้าหมิงที่บาดเจ็บ ส่วนเสี่ยวจูเสียชีวิต
เสวี่ยลี่ถอนหายใจแล้วพูดว่า
“ตอนนั้นจุดที่นายยืนอยู่เป็นจุดที่อันตรายที่สุด คนอื่นทำตามที่นายบอกแล้วย้ายออกไปหมด มีแค่นายที่ยังอยู่ตรงนั้น สุดท้ายระเบิดก็ลงพอดี”
เฉินต้าหมิงถาม “เป็นระเบิดนิวเคลียร์ใช่ไหม?”
หวังเสี่ยวเทียนพยักหน้าแล้วพูดว่า
“น่าจะใช่ เมื่อกี้น่ากลัวมาก ไม่ใช่แค่เสียงระเบิดเท่านั้น ถึงกับได้ยินเสียงด้านนอกเหมือนภูตผีร้องไห้หมาป่าโหยหวนด้วย”