กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462 ตกสู่ความโกลาหล
เฉินต้าหมิงจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองอยู่ในกล่องมานานแค่ไหน เขารู้สึกว่าน่าจะหลายร้อยปีเป็นอย่างน้อย
คิดว่าศพของตัวเองตอนนี้คงกลายเป็นกระดูกขาวไปแล้ว
เขาทำอย่างราชินีไม่ได้ หนังสือเล่มหนึ่งอ่านซ้ำไปซ้ำมาได้หลายรอบ หรือซีรีส์เรื่องเดียวดูตั้งแต่ต้นจนจบซ้ำแล้วซ้ำเล่า เฉินต้าหมิงทนเรื่องพวกนี้ไม่ไหว
ไม่มีเรื่องอะไรทำให้เขาสนใจได้เลย
ท้ายที่สุดเขาก็รู้ตัวอย่างตกใจว่า คนที่ถูกขังอยู่ที่นี่และทรมานที่สุดคือตัวเขาเอง ส่วนราชินีกลับดูเหมือนจะใช้ชีวิตที่นี่อย่างสบายใจมาก
เธอชอบของพวกนี้ที่เฉินต้าหมิงเก็บไว้