กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 ผู้ถูกลิขิต
ราชินีหัวเราะขึ้นมา เฉินต้าหมิงมักพูดอะไรที่ทำให้เธอมีความสุขได้เสมอ
“ถ้าต่อไปฉันไม่อยู่ที่นี่ นายกินหูฉลามไม่ได้แล้ว หิวขึ้นมาก็เหลือแต่หมั่นโถว นายจะกินหรือเปล่า”
“งั้นก็อดทนไว้ รอหูฉลามกลับมาแล้วค่อยกินให้เต็มที่ทีเดียว”
“ถ้าต้องรออยู่นานล่ะ?”
เฉินต้าหมิงเข้าใจความหมายที่ราชินีพูด จู่ ๆ ในใจก็มีความเศร้าโผล่ขึ้นมาจริง ๆ
“งั้นก็ต้องรีบหน่อย ตอนนี้กินให้อิ่มก่อนแล้วกัน”
ตอนนั้นเฉินต้าหมิงเพิ่งตระหนักว่า ที่จริงราชินีก็ใส่ใจเขามากเหมือนกัน