กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 324 หวาดผวา
ในห้องโถงของหมู่บ้านแม่ม่ายมีโต๊ะตั้งอยู่เพียงตัวเดียว มีคนนั่งอยู่ 10 คน ส่วนคนอื่น ๆ ยืนล้อมดูอยู่ห่าง ๆ
เฉินต้าหมิงรู้สึกอึดอัดมาก ถ้าจะกินก็น่าจะนั่งกินด้วยกันทั้งหมดสิ เขากินอยู่คนเดียวส่วนคนอื่นยืนมองแบบนี้มันเรื่องอะไรกัน? แต่เขาก็ไม่สะดวกจะพูดอะไรอีก
เฉี่ยวเฉี่ยวยืนอยู่ด้านนอกฝูงชนมาตลอด หน้าแดงและไม่พูดอะไร
เฉินต้าหมิงรู้สึกเห็นใจเธออยู่บ้าง เขารู้ว่าเด็กสาวคนนี้ขี้อายมาก
ถึงตอนอยู่บนเตียงจะเร่าร้อนมาก แต่ปกติกลับเป็นคนเก็บตัว
เฉินต้าหมิงเดินไปดึงเฉี่ยวเฉี่ยวมาพูดว่า
“มานั่งกินด้วยกันสิ”