กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 252 ไอ้สารเลวที่ยังมีน้ำใจ
ราชินีพูดอย่างทอดถอนใจว่า
“ความรู้สึกตอนเป็นมนุษย์นี่ดีจริง ๆ ต่อให้ทุกอย่างในหีบจะสมจริงแค่ไหน ก็เทียบกับโลกจริงไม่ได้”
“คุณคิดว่าจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน”
“ไม่ได้วางแผนอะไร อาจไม่ไปแล้วก็ได้ แปลกใจไหม ดีใจหรือเปล่า”
พอเฉินต้าหมิงได้ยินก็ใจหายวาบ
“ดีใจอยู่แล้ว แต่ดวงวิญญาณของฟางเยี่ยนจะทำยังไง”
“นายยังเป็นห่วงเธออยู่สินะ ปล่อยให้เธออยู่ในหีบไปก่อน ฉันอยู่ที่นั่นมาหลายพันปีแล้ว เธออยู่สักสองสามวันจะเป็นไรไป ลูกหลานของฉันยอมสละกายเนื้อให้ฉันก็สมควรแล้ว”