กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 242 บทลงโทษของอารมณ์ชั่ววูบ
ชุ่ยอวิ๋นคนที่อยู่ตรงหน้าเฉินต้าหมิง ไม่มีใครมาแทนที่ได้
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดกับชุ่ยอวิ๋นว่า “ฉันรู้ว่าพูดแบบนี้อาจจะเห็นแก่ตัวไปหน่อย”
“แต่ฉันกลัวอยู่บ่อย ๆ ว่าสักวันเฉินต้าหมิงในโลกนี้จะมาหาเธอขึ้นมา จริง ๆ แล้วเขาอยู่กับเธอได้ตลอด ส่วนฉันทำแบบนั้นไม่ได้”
“ตามเหตุผลแล้ว เพื่อให้เธอมีความสุข ฉันควรให้เธอไปอยู่กับเขา แต่ฉันใจกว้างขนาดนั้นไม่ได้”
“ฉันเคยเจอเธอจากโลกอื่นมาหลายคนแล้ว พวกเธอไม่ใช่เธอ ความรู้สึกที่พวกเธอทำให้ฉันมีมันไม่เหมือนกัน”
ได้ยินอย่างนั้น ชุ่ยอวิ๋นก็ปลอบเฉินต้าหมิงว่า