บทที่ 214 ภูตวิญญาณ

บทที่ 214 ภูตวิญญาณ

ความรู้สึกตอนความทรงจำกลับคืนมาช่างน่าอัศจรรย์ ราวกับความทรงจำเหล่านั้นไม่เคยสูญหายไป

เฉินต้าหมิงนึกออกอีกครั้งว่าตัวเองหลงทางอยู่กลางป่าเขารกร้างได้อย่างไร แล้วไปเคาะประตูบ้านของชุ่ยอวิ๋นได้อย่างไร

เขานึกถึงข้อความที่ฝากไว้ให้ชุ่ยอวิ๋น รวมถึงภาพตอนที่ทั้งสองนั่งกินหมูผัดวุ้นเส้นด้วยกัน

ยังมีตอนที่ฟางเยี่ยนทำแผลให้เขา ทายาให้ และช่วยถือกระโถนปัสสาวะให้ด้วย

เฉินต้าหมิงมีความสุขมาก ความทรงจำเหล่านี้ล้ำค่าสำหรับเขาอย่างยิ่ง

เมื่อออกจากกล่อง เฉินต้าหมิงก็ยังอยู่ในถ้ำ ร่างยังอยู่ท่ามกลางบรรยากาศมืดมนชวนขนหัวลุกแห่งนี้