กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 155 มิตรภาพบริสุทธิ์
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินต้าหมิงมีคนคอยปลอบโยนอย่างอ่อนโยนแบบนี้ ตอนที่กำลังเสียใจ
เขาอดถามไม่ได้
“จริง ๆ แล้วฉันไม่มีดีอะไรสักอย่าง หน้าตาก็ไม่ดี ไม่มีเงินด้วย ทำไมเธอถึงชอบฉัน”
“อย่าพูดเหลวไหล ฉันเคยบอกว่าชอบนายตั้งแต่เมื่อไหร่”
“ตอนที่เราติดอยู่ในวังใต้ดิน เธอพูดเองกับปาก”
“ตอนนั้นใกล้ตายแล้ว สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว ฉันพูดไปเรื่อย นายก็เชื่อจริงเหรอ”
พอเฉินต้าหมิงได้ยินแบบนั้น อารมณ์ก็หม่นลงทันที
เสวี่ยลี่เห็นแล้วก็รู้สึกทนดูไม่ไหว จึงปลอบเขา