บทที่ 83 รู้สึกอับจนหนทาง

บทที่ 83 รู้สึกอับจนหนทาง

เกาเสี่ยวเซวียนเล่าเหตุการณ์ตอนเกิดเหตุให้หัวหน้าสถานีซุนฟังต่อผ่านเฉินต้าหมิง

“คนหนึ่งในนั้นฉันเคยเห็น เขาเป็นเด็กในหมู่บ้านเรา น่าจะเพิ่งขึ้นชั้นมัธยมต้นปี 1 เมื่อก่อนฉันเห็นเขาสะพายกระเป๋านักเรียนเดินไปโรงเรียนคนเดียวบ่อย ๆ ดูเป็นเด็กเรียบร้อย ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้”

“พวกเขาทรมานฉันด้วยวิธีต่าง ๆ”

เฉินต้าหมิงถ่ายทอดคำพูดของเกาเสี่ยวเซวียน ขณะเดียวกันก็รู้สึกขนลุกซู่

หูเสวี่ยลี่ฟังจนหน้าซีดเผือด