บทที่ 74 พลิกผันสู่ทางออก

บทที่ 74 พลิกผันสู่ทางออก

ความกระตือรือร้นของหูเสวี่ยลี่ทำให้เฉินต้าหมิงทำตัวไม่ถูก เขาจึงโอบกอดเธอไว้แน่นตามน้ำ

มีโอกาสให้ฉวยถึงที่ จะไม่ฉวยได้ยังไง

แต่รูปร่างของหูเสวี่ยลี่ก็ธรรมดาจริง ๆ กอดแน่นขนาดนี้กลับไม่รู้สึกอะไรเลย

ตอนนั้นเองเขารู้สึกว่าหูเสวี่ยลี่กำลังร้องไห้

เฉินต้าหมิงรีบคลายแขน “ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ”

“คุณกับหวังเสี่ยวเทียนหมดสติอยู่จนถึงตอนนี้ ตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้ว ฉันนึกว่าพวกคุณคงไม่รอดแล้ว”

“ว่าไงนะ ฉันหมดสติอยู่ที่นี่หนึ่งสัปดาห์แล้วเหรอ”

พอได้ยินเช่นนั้น ใจเฉินต้าหมิงก็กระตุกวูบ

“ฉันไม่ได้เพิ่งถูกช่วยเมื่อวานเหรอ”