กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 55 ขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน
พอมาถึงโรงรับจำนำ เฉินต้าหมิงก็รู้ว่าครั้งนี้ตัวเองขายหน้ามาก เขาคิดแค่ว่ารีบจัดการให้เสร็จแล้วออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
“ไม้จันทน์แดงที่ว่า ฉันเอามาแล้ว คุณลองดู”
ชายชรารับไม้จันทน์จากเฉินต้าหมิงไป หยิบแว่นขยายออกมาส่องตรวจดูอย่างละเอียดอยู่พักหนึ่ง
เขาใช้มีดเล็ก ๆ ขูดผงออกมาอย่างระมัดระวังนิดหนึ่ง แล้วจุดไฟเผา เม็ดเล็กเท่าข้าวสารกลับส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วห้อง