กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 47 สอบปากคำเหล่าหวัง
เฉินต้าหมิงเพิ่งตื่นเอาตอนใกล้เที่ยง
หลังตื่นเขาก็รู้สึกเวียนหัวตาลาย ทั้งตัวอ่อนปวกเปียก ตอนลงจากเตียงก็เกือบยืนไม่อยู่
เฉินต้าหมิงมองอวี๋ถิงถิงที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“เธอโกหกฉันไม่ใช่เหรอ? ไหนบอกว่าจะไม่ดูดพลังหยางฉันไง ตอนนี้ฉันอ่อนปวกเปียก ไม่มีแรงสักนิด”
“ยังมีหน้ามาโทษฉันอีกเหรอ?”
“นายเองต่างหากที่ไม่รู้จักยับยั้ง ทำไม่หยุดไม่หย่อน”
“ผู้หญิงอะไร ไม่อ่อนโยนน่ารักเลยสักนิด”
อวี๋ถิงถิงได้ยินแล้วก็ถลึงตาใส่ เฉินต้าหมิงรีบหุบปาก ไม่กล้าพูดอะไรอีก