กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เช้าตรู่ โหลวอวิ๋นลั่วยังคงนอนหลับอยู่ เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากชั้นล่าง มีคนทุบประตูห้องของเธอ เธอพลิกตัวแล้วใช้มือปิดหูอย่างหงุดหงิด เสียงเคาะประตูยังคงดังไม่หยุด แผ่อานุภาพราวกับว่าหากเธอไม่ยอมลุกจากเตียง คนข้างนอกก็จะไม่ยอมเลิกรา
เธอคว้าหมอนขึ้นมาเขวี้ยงไปทางประตู ก่อนเปิดผ้าห่มแล้วลุกขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดด้วยอานุภาพเพื่อเปิดประตู
“ใคร?”