กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
โหลวอวิ๋นลั่วก้มหน้าไม่พูดไม่จา ใช่ว่าเธอจะไม่เห็นสายตาที่จี้จื่อซีมองเธอ ราวกับกำลังมองสิ่งของน่าขยะแขยง ความรังเกียจนั้นแสดงออกมาอย่างไม่ปิดบัง จนทำให้เธออยากฆ่าคนขึ้นมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง สีหน้าของจี้จื่อซีก็ยิ่งรำคาญมากขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะตะคอกออกมา
“เป็นใบ้ไปแล้วหรือไง ฉันถามว่าเธอจะไปไหน?”
“ฉัน ฉันไม่เห็นเสี่ยวซิง ฉันอยากกลับไปหาที่คฤหาสน์เก่า”