กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“งั้นก็ดีแล้ว ดีแล้ว!” เมื่อเห็นลู่อิ้งเชินว่านอนสอนง่ายเชื่อฟังขนาดนี้ แม่หลินก็ดีใจมาก
“แต่ว่าหรานหราน เสี่ยวลู่ยังไงก็เป็นพ่อของเย่เย่ ได้ยินว่าหนูยังไม่ยอมให้เสี่ยวลู่มาอยู่ด้วยกันเลยนี่”
ซ่งหราน “……”
พอแม่หลินพูดประโยคนี้ออกมา ในห้องก็เงียบลงในทันที
ซ่งหรานรู้สึกเพียงกระแสความร้อนพุ่งขึ้นสู่ใบหน้า แม้แต่ใบหูก็ร้อนผ่าว
หลินเสี่ยวหนานยิ่งอยากหาช่องดินมุดเข้าไปให้พ้น ๆ รีบก้าวเข้าไปดึงแขนแม่หลิน “แม่! พูดอะไรอยู่! นี่มันเรื่องของสองผัวเมียเขา แม่ไปยุ่งอะไรด้วย!”
“แม่ดูของขวัญเถอะ อย่าพูดมากเลย”
เธอไม่คิดเลยว่าแม่แท้ ๆ จะพูดเรื่องแบบนี้ออกมา เรื่องผัวเมียของคนอื่น เขาเอามาพูดกันได้หรือไง!