ตอนที่ 167 มองฉันทำไม? สวยไหม?

แม่ซ่งไม่เคยดูแลใครมาก่อน ตอนนี้แทบอยากจะคว้าพระจันทร์บนฟ้ามาให้เขาเลย

ซ่งหรานจึงได้แต่หลับตาข้างหนึ่ง

ตอนเย็น

ซ่งหรานจูงมือเย่เย่ เดินตามลู่อิ้งเชินไปที่แผงเล็ก ๆ ที่ซ่งถิงกับจางฮุ่ยตั้งอยู่ริมถนน

“พี่ชาย พี่สะใภ้” ซ่งหรานเรียกเสียงหนึ่ง

“อ้าว หรานหรานมาแล้ว!” จางฮุ่ยหันกลับมา ใบหน้าผุดยิ้มบานทันที เธอเก็บเงินอย่างคล่องแคล่ว ส่งลูกค้าแล้วเช็ดมือเดินเข้ามา

ถึงซ่งถิงกับจางฮุ่ยจะวางแผนทำแค่ธุรกิจอาหารทะเลแห้ง แต่เรื่องนี้ก็ต้องค่อย ๆ ทำไปทีละขั้น