กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ที่นี่คือจุดผ่านแดนสำคัญหรือ” เขาพึมพำกับตัวเอง มือเผลอผลักแว่นกรอบทองขึ้นเล็กน้อย
จูหลี่ควงแขนเขา มองครอบครัวซ่งหรานขึ้นเรือไปเมืองฮวาเฉิง แล้วหันมาเห็นสามียังยืนเหม่อ จึงอดสะกิดเขาไม่ได้ “เหม่ออะไรอยู่ คนไปไกลแล้ว”
“อาลี่” หลินฮ่าวหันมา ในแววยังมีความครุ่นคิด “ผมกำลังคิดถึงสิ่งที่อาหรานพูด มันมีเหตุผลมาก”
ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามีเหตุผล
ฮ่องกงมีพื้นที่เล็ก ราคาที่ดินพุ่งขึ้นฟ้าไปนานแล้ว
แต่ถ้าที่นี่เป็นอย่างที่ซ่งหรานว่าไว้จริง ๆ วันหน้าจะกลายเป็นจุดผ่านแดนสำคัญ ราคาที่ดินก็ต้องพุ่งขึ้นตีลังกาไม่หยุดไม่ใช่หรือ