ตอนที่ 158 ตกใจไหม?

ซ่งหรานขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ดึงเย่เย่เข้ามาในอ้อมแขนเพื่อปกป้อง แล้วเอี้ยวตัวหลบสายตาหลายคู่ที่จ้องเขม็ง

ในใจเธอรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง

หลายปีมานี้เธอใช้ชีวิตสบายเกินไป จนเกือบลืมไปว่านี่ไม่ใช่ฮ่องกงที่ปลอดภัยดีในอีกหลายสิบปีให้หลัง

ฮ่องกงในยุคนี้มีคนหลากหลายปะปนกัน กลุ่มมาเฟียและอันธพาลฮ่องกงอาละวาดไปทั่ว ถนนยามกลางคืนไม่ได้สงบสุขเลย

ผู้ชายหลายคนเห็นซ่งหรานไม่ตอบสนอง ก็สบตากัน แล้วพากันกระซิบกระซาบเป็นภาษาจีนกวางตุ้ง

“โอ้ สวยจริง!”

“มาจากแผ่นดินใหญ่สินะ? ผิวขาวจัง”

“พาเด็กมาคนเดียวเหรอ? ไปตีสนิทหน่อยสิ”