ตอนที่ 155 พ่อเป็นคนขี้ขลาด

บ่ายวันรุ่งขึ้น ตอนที่ซ่งหรานลงจากเรือ เธอได้พบเซี่ยฮุยอีกครั้ง

แม้ว่าเมื่อวานลู่อิ้งเชินจะไม่ได้ให้สีหน้าดีนัก แต่เซี่ยฮุยก็ยังทักทายพวกเขาอย่างกระตือรือร้น

“คุณลู่ คุณซ่ง! พวกคุณจะไปไหน ให้ผมช่วยเรียกแท็กซี่ไหม ผมยังรู้จักโรงแรมดี ๆ หลายแห่งด้วย”

เซี่ยฮุยรู้ว่าคนจากทวีปที่มาฮ่องกงมักฟังภาษากวางตุ้งไม่เข้าใจ และไม่คุ้นเคยกับที่พัก

ซ่งหรานมองไปที่ลู่อิ้งเชิน เพราะการมาที่นี่ลู่อิ้งเชินเป็นคนจัดการทั้งหมด เธอเพียงแค่รับผิดชอบมาให้ถึงที่นี่เท่านั้น

ลู่อิ้งเชินไม่ได้เย็นชาขนาดนั้น “ขอบคุณ แต่เรามีรถเฉพาะอยู่แล้ว”

พูดจบ ลู่อิ้งเชินก็พาภรรยาและลูกจากไป