กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่ฟางฟางถูกเขาจ้องจนรู้สึกขนลุกโดยไม่รู้ตัว เธอถอยหลังไปครึ่งก้าว
เธอกัดริมฝีปากล่าง ดวงตาแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง “ผู้การลู่ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ฉันแค่คิดว่าเด็กอาจยังไม่รู้ความ เห็นคนรู้จักถูกกล่าวหา ก็เลยอยากช่วยพูดให้…”
“เธอไม่ได้ยินที่หวังเจิ้นฮวาพูดหรือไง? พวกเราไม่ได้สนิทกับหลัวเหม่ยเฟิ่ง” น้ำเสียงของลู่อิ้งเชินเย็นลงหลายส่วน “อีกอย่าง ลูกชายของผมรู้ความมาก เขาไม่โกหก”
หลี่ฟางฟางเซถอยไปเล็กน้อย คำพูดของลู่อิ้งเชินชัดเจนว่าเขากำลังบอกว่าเธอโกหก “ผู้การลู่ คำพูดของคุณด่วนตัดสินเกินไปหรือเปล่า?”