กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานชะงักไปครู่หนึ่ง “ไปแล้วเหรอ หมายความว่ายังไง?”
“ลาออกแล้ว ออกจากเมืองชายแดนไปแล้ว” เจียงซิ่วเจวียนพูดพลางตักซุป “ได้ยินว่าเธอเป็นคนยื่นเรื่องเอง คงเพราะเรื่องคราวก่อนใหญ่โตเกินไป เธอกลัวผู้การลู่กลับมาเอาเรื่อง ก็เลยหนีไปเสียเลย”
ซ่งหรานฟังแล้วมึนงงเล็กน้อย
โจวหว่านชิวไปแบบนี้เลยเหรอ?
เธอไม่ใช่นางเอกของนิยายเรื่องนี้หรือ? ไม่ใช่ว่าควรจะพัวพันกับลู่อิ้งเชินไม่รู้จบ แล้วสุดท้ายได้ครองคู่กันหรอกหรือ?
ทำไมถึงยอมแพ้เร็วขนาดนี้?
“เธอไปที่ไหน? ที่นี่เป็นงานมั่นคงนะ เธอพาโจวเซี่ยงตั่งไปแบบนี้เลยเหรอ?” ซ่งหรานรู้สึกเสมอว่าโจวหว่านชิวไม่น่าจะจากไปง่าย ๆ แบบนี้ เว้นแต่จะมีที่ที่ดีกว่า