กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานค้อนฉินซวง “ชอบอะไรกัน พูดเหมือนฉันเป็นคนที่มองแต่หน้าตาอย่างนั้นแหละ”
“มองหน้าตาแล้วมันยังไง ใครเขามองแต่จิตใจกันล่ะ เธอรู้หรือไงว่าจิตใจเป็นยังไง!”
“ใช่ ๆ เธอพูดถูกหมด”
ฉินซวงรู้ว่าพูดมากไปกว่านี้ไม่ได้ อย่างไรเสียลู่อิ้งเชินก็ยังมีปมใหญ่ในใจซ่งหราน ไม่ใช่จะบอกว่าเป็นความเข้าใจผิดแล้วเรื่องจะผ่านไปได้ในเวลาอันสั้น
“ฉันได้ยินเฉิงหล่างบอกว่าเจ้านายคนใหม่ของโรงงานเป็นภรรยาของผู้อำนวยการลู่ นั่นคือเธอใช่ไหม” ฉินซวงเปลี่ยนเรื่อง “ไม่เลวนี่ ถึงโรงงานแห่งนี้จะถูกคนในหมู่บ้านพวกนั้นหาผลประโยชน์ไปไม่น้อย แต่ก็ยังทำกำไรได้ ถ้าปรับปรุงใหม่ย่อมมีโอกาสแน่นอน”