กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในชั่วขณะที่ปากถุงถูกเปิดออก หิ่งห้อยด้านในราวกับชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พากันกระพือปีกบินออกมา
ซ่งหรานเงยหน้าขึ้น มองจุดแสงเหล่านั้นที่บินวนอยู่รอบตัว แววตาสะท้อนประกายแสงระยิบระยับ
ลมกลางคืนพัดผ่าน เส้นผมข้างแก้มของเธอปลิวไหว เธอยกมือขึ้นรวบผมโดยไม่รู้ตัว
ในตอนนั้นเอง ลู่อิ้งเชินก็ยื่นมือออกมาพอดี ตั้งใจจะช่วยปัดเส้นผมที่แสนซุกซนช่อนั้นออกให้เธอ
ปลายนิ้วของทั้งสองแตะกันเบา ๆ ท่ามกลางอากาศเย็นสบาย
ซ่งหรานเงยหน้าขึ้นพอดี จึงสบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกของลู่อิ้งเชิน
เขากำลังก้มมองเธอ หิ่งห้อยที่บินอยู่รอบ ๆ ทอดเงาแสงวูบไหวลงในดวงตาของเขา แววตาจดจ้องนั้นทำให้หัวใจเธอกระตุก