ตอนที่ 132 แทงใจลู่อิ้งเชิน

ซ่งหรานค้อนเขา “จับให้ได้ก่อนค่อยพูด!”

“ต้องไม่ทำให้เธอผิดหวังแน่!”

ลู่อิ้งเชินวางกับดักสุดท้ายเสร็จแล้วก็ลุกขึ้น ตบเศษดินบนมือ “ไป พ่อจะพาลูกไป”

ซ่งหรานนั่งพิงลำต้นไม้ ไม่ได้เข้าไปร่วมจับเนื้อสัตว์ป่ากับพวกเขา เพียงนั่งมองทั้งสองคนอย่างสบายอารมณ์

“พ่อ นั่นไก่ดำตัวใหญ่!” ซ่งเย่ร้องอุทานขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ทันใดนั้น ฝูงนกก็พากันแตกตื่นบินหนี

ลู่อิ้งเชิน “...”

ซ่งหรานอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ก่อนส่งสายตาให้กำลังใจไปทางลู่อิ้งเชิน

“เย่เย่ อย่าตะโกนเสียงดัง เดี๋ยวไก่ตื่นหมด” ลู่อิ้งเชินไม่ได้รีบร้อน เพียงกำชับลูกชายเสียงเบา

“พ่อ ผมจะไม่ส่งเสียง”