ตอนที่ 81 เธอปิดบังเพื่อปกป้องผู้การลู่

ซ่งหรานฉวยโอกาสกระชากมือกลับอย่างแรง “ฝันไปเถอะ”

เธอทิ้งไว้แค่สามคำนั้น แล้วเอี้ยวตัวลอดผ่านช่องระหว่างแขนเขากับกรอบประตูไป โดยไม่หันกลับมามอง เดินตรงไปยังห้องครัว

ปลายผมปัดผ่านแขนของลู่อิ้งเชิน พร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ

ลู่อิ้งเชินยืนอยู่กับที่ มองแผ่นหลังของหญิงสาวที่แทบจะวิ่งหนีอย่างลนลาน ในที่สุดแววตาเขาก็มีรอยยิ้มบาง ๆ จาง ๆ กระจายออกมา

หลังกินข้าวเช้าเสร็จ ลู่อิ้งเชินก็พาซ่งเย่ไปส่งที่บ้านเจียงซิ่วเจวียน

“เย่เย่ อยู่ที่บ้านน้าเจียงดี ๆ นะ เดี๋ยวแม่จะกลับมารับ”

ซ่งเย่รู้ว่าทั้งสองคนมีธุระ จึงพยักหน้าให้พวกเขาอย่างจริงจัง “วางใจเถอะครับ ผมจะเชื่อฟังเอง”